ديابت چيست؟

ديابت چيست؟

 

دیابت چیست

 

ديابت به علت بالا بودن مداوم قند خون ايجاد مي گردد که ناشی از اختلال در عملکرد انسولین میباشد.به طور کلی 3 نوع دیابت وجود دارد:

  • دیابت نوع 1 یا وابسته به انسولین، که غده پانکراس توانايي توليد انسولين کافي را ندارد و اين ماده بايد حداقل روزي يكبار ازطريق تزريق واردبدن گردد.به اين حالت ديابت وابسته به انسولين نيز گفته مي شودوبيشتر در کودکان و نوجوانان ديده مي شود
  • دیابت نوع 2 یا دیابت ملیتوس، لوزالمعده هنوز قادر به توليد انسولين مي باشد اما ممكن است ميزان آن کافي يا مناسب نباشد و سلولهاي بدن به انسولين موجود در خون پاسخ مناسب نمي دهند. ديابت نوع 2 شايعترين شكل بيماري قند است
  •  دیابت بارداری


دیابت نوع 1

 

دیابت نوع 1

حدود 15- 10 درصد کل موارد دیابت را دیابت نوع 1 تشکیل میدهد. در این نوع دیابت تولید انسولین از پانکراس به دلیل از بین رفتن سلول های سازنده ی انسولین، متوقف میشود. در کل زمانیکه پانکراس توانایی تولید انسولین برای تنظیم قند خون را از دست بدهد می توان گفت که فرد مبتلا به دیابت نوع 1 است. افراد مبتلا به دیابت نوع 1 باید بلافاصله بعد از تشخیص، انسولین مورد نیاز بدن را از طریق تزریق روزانه انسولین تأمین کنند. به همین دلیل به دیابت نوع 1 دیابت وابسته به انسولین نیز گفته میشود.علل ابتلا به دیابت نوع 1 با وجود اینکه تحقیقات بسیاری در مورد روشهای پیشگیری از آن در حال انجام است اما تا کنون راه حل قطعی برای پیشگیری از آن به دست نیامده است. شایان ذکر است هدف از درمان این است که قند خون را تا حد امکان به میزان طبیعی ( 100-70 میلی گرم در دسی لیتر ) نزدیک کنیم. بدین ترتیب پیشرفت عوارض دراز مدت دیابت که نتیجه آسیب رسیدن به بعضی از اعضای بدن است، کند یا متوقف میکند و فرد مبتلا به دیابت می تواند به زندگی عادی و طبیعی خود ادامه دهد.

دیابت نوع 2

 

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2  در حدود 90 – 85  درصد کل موارد دیابت را شامل میشود که بیشتر در افراد بزرگسال بالای 30 سال سن و افراد چاق دیده میشود. به این نوع دیابت "دیابت غیر وابسته به انسولین" و یا " دیابت بزرگسالان" نیز میگویند. در این نوع دیابت انسولین تولید شده در پانکراس به خوبی عمل نمی کند. در واقع میتوان گفت که یا پانکراس به اندازه کافی انسولین ترشح نمیکند و یا اینکه انسولین ترشح شده به علت وجود مقاومت سلول ها به انسولین فاقد کارایی لازم است که در افراد چاق مقاومت سلول ها به انسولین بیشتر است. اگر چه علل دقیق مقاومت به انسولین به طور کامل شناخت شده نیست، ولی شیوه زندگی نا درست اعم از عدم تحرک بدنی و به دنبال آن چاقی، به خصوص چاقی شکمی که با تجمع  بیش از حد بافت چربی در بین احشاء همراه باشد و همچنین تغذیه نا سالم نقش اساسی در ایجاد حالت عدم تحمل گلوکز یا همان پیش دیابت و به دنبال آن ابتلا به دیابت نوع 2 ایفا میکند.

لازم به ذکر است که حالت عدم تحمل گلوکز یا همان پیش دیابت به حالتی اطلاق داده میشود که قند خون فرد از حد طبیعی بیشتر باشد، اما به میزانی بالا نباشد که فرد به دیابت نوع 2 مبتلا باشد.

بارداری

 

دیابت بارداری

دیابت بارداری به دیابتی گفته میشود که برای اولین بار در دوران بارداری تشخیص داده شده است. این نوع دیابت به طور معمول صرفاً در دوران بارداری است و بعد از اتمام بارداری بهبود می یابد. اهمیت دیابت بارداری علاوه بر سلامت مادر و جنین آن است که 5 تا 10 درصد زنانی که دیابت بارداری دارند، بلافاصله بعد ازاتمام بارداری به دیابت نوع 2 مبتلا میشوند.

هایپوگلایسمی

 

هایپوگلایسمی

زمانیکه افراد مبتلا به دیابت میزان قند خونشان به کمتر از 70 میلی گرم برسد دچار هایپوگلایسمی شده اند. اگر افرادی که دچار هایپوگلایسمی شده اند به موقع درمان نشوند، میزان قند خون آن کاهش یافته و در نتیجه دچار گیجی و سرانجام بیهوشی میشود و در نهایت امکان تشنج نیز وجود دارد. از علائم هایپوگلایسمی میتوان به گرسنگی فراوان، رنگ پریدگی، پوست مرطوب و سرد، طپش قلب، لرزش، بی قراری، سردرد، دل درد، اختلال بینایی، سست شدن زانو ها و سرانجام کاهش قدرت تمرکز اشاره کرد.راهکارهایی برای درمان هایپوگلایسمی از قبیل: مصرف 1 یا 2 حبه قند، مصرف آب نبات، نوشیدن مایعات شیرین، متوقف کردن هرگونه برنامه شدید فیزیکی

هایپرگلایسمی

 

هایپرگلایسمی

زمانیکه میزان قند خون  به بالاتر از حد نرمال (بالاتر از 200 میلی گرم) افزایش پیدا میکند و تعادل بین نیاز و وجود انسولین بدن برقرار نباشد افراد دیابتی دچار این عارضه می گردند. مواردی که ممکن است به هایپرگلایسمی منجر شود شامل: فعالیت بدنی کم، فراموشی تزریق یا مصرف دارو، پرخوری و بیماری هاست. از علائم هایپرگلایسمی میتوان به احساس تشنگی، تکرر ادرار، احساس خستگی و بی حالی و کاهش وزن در بلند مدت اشاره کرد.راهکارهایی برای درمان هایپر گلایسمی از قبیل: نوشیدن مقادیر فراوانی نوشیدنی های بدون قند مانند: آب و چای، متوقف کردن هرگونه فعالیت فیزیکی، اندازه گیری مرتب قند خون، تماس با پزشک